We hebben ons natuurlijk weer verslapen voor het ontbijt. Dit scenario zal zich helaas elke dag herhalen... Maar het is vakantie en in dat specifieke vakantiewoordenboek is de term “vroeg opstaan” niet te vinden! Na het bijeengesprokkelde ontbijt nemen we de taxi naar het Lumpinipark. Alleszins, wij vroegen om het Lumpinipark maar de taxichauffeur rijdt de ingang van het park rats voorbij en zet ons af op de grote “parking” tegenover het park. Ach, we zullen dat stukje wel lopen dan. Hierdoor komen we wel een brug tegen met de naam: "Thai-Belgian Bridge". Het is weer heet vandaag. In het park houdt de lokale bevolking zich vooral bezig met liggen, hangen, slapen en spelen in de kiosken en langs het water. Er wordt overal fanatiek brood verkocht om aan de vissen te voeren.
We nemen, zoals het echte toeristen hoort, de trapfiets-zwaantjes op de vijver! Onderweg komen we een soort van “hagedis/varaan/salamander” tegen in het water van wel 25 cm groot. Ook schildpadden leven er in het wild en het park heeft een grote bevolking straathonden en zwerfkatten. We zijn de hitte nog niet gewoon en het wordt ons een beetje te warm. Tijd om andere oorden te zoeken.
Nu gaan we verder naar Siam Square: een heel andere kant van Bangkok. Dit is duidelijk de meest moderne en duurste wijk van de stad. Alle “hippe” jongeren komen hier samen om rond te hangen in het winkelcentrum. De buurt bestaat uit grote gebouwen met dure merkwinkels en veel “westerse” eetgelegenheden. Voor de ingang van het Siam winkelcentrum staan ze met camera’s een heuse LAN-party met groot scherm en live verslaggeving te filmen. Het voelt hier erg high-tech Japans aan. We eten bij het Outback Steakhouse, waar ik de lekkerste zeebaars ooit gegeten heb. Tijdens ons diner zien we buiten plots minstens 5 politiewagens heel de weg versperren. Niemand mag er nog in of uit! Er ligt een grote rode loper uit de Siam Tower en een busje staat te wachten op een zo te zien heel belangrijk iemand. Opeens verplichten de agenten iedere omstaander om op te staan! Dit waren toch zeker een 30-tal mensen. En dan wordt een oudere vrouw begeleid uit het gebouw in de auto. De begeleiders keren haar de rug nooit toe en blijven altijd licht gebogen. We vermoeden dat het hier om de presidentsvrouw gaat! We zaten tamelijk ver en zo een twee verdiepingen hoog maar ze leek er op en wie wordt er anders met zo veel respect behandeld? Maar helemaal zeker zijn we niet.
Op de 7de verdieping van het winkelcentrum bevond zich de EGV Grand Cinema. Hier werden echter weinig films gedraaid die avond dus we besluiten een stukje te wandelen naar het World Trade Center (nu hernoemd naar CentralWorld) waar we ook een cinema hebben gespot vanuit de taxi. Het was best een lange wandeling en onderweg komen we langs busstations waar grote televisieschermen hangen waar iedereen die aan het wachten was, TV kon kijken. Bij het WTC zien we uit het niets een boeddha-shrine staan. Mensen bidden en steken wierookstokjes aan.
De bioscoop Major Cineplex is gigantisch en we kunnen de voorstelling van 22.00 nog halen: The Village. We betalen 120 Baht pp (2,7€) en mogen op een klein schermpje aanduiden waar we willen zitten. Een heel vernuftig systeem! De zaal is in alle opzichten superieur aan de kinepolis complexen in België! De zetels zijn ruim, er is plaats voor je drankje en de geluids- en beeldkwaliteit is perfect. Voor de film begint komt er een tekst op het scherm: “Please pay your respect to the royal family”. En dan begint het volkslied te spelen begeleid door beelden van de koninklijke familie. Iedereen staat recht, wij dus ook! Om boze blikken te vermijden hebben we het meezingen maar gelaten!
Terug naar huis en we slapen veel beter dan de vorige nacht. De jetlag begint te verdwijnen.
