Eindelijk is het zover! We landen in Bangkok. We komen net buiten en we zien onze chauffeur al staan met een bordje in de hand. We kunnen hem nauwelijks overtuigen om even te wachten om wat geld af te halen, maar anders kunnen we hem ook geen fooi geven natuurlijk. We stappen in het mini-busje samen met 2 Nederlanders die afgezet worden aan het Bangkok Center Hotel. Onze eerste indrukken van Bangkok zijn volkomen irreëel. We bevinden ons in een staat van half-slaap en we hebben moeite om het allemaal in ons op te nemen. De stad lijkt druk, vuil, gigantisch, indrukwekkend en er is veel verkeer. Grote Thaise reclameborden lachen ons bevreemd toe en af en toe krijgen we een glimp van Efteling-achtige tempels. We arriveren na 3 kwartier in ons hotel Grand China Princess in het midden van Chinatown (geboekt via Fox). De chauffeur krijgt 100 bath fooi wat achteraf gezien misschien wel wat veel was.
De kamer ziet er mooi uit, het uitzicht is overdonderend. We beleven het allemaal, maar eigenlijk ook niet. De beste remedie: slapen. Tegen 17.00 uur ontwaken we, klaar om er echt aan te beginnen. Bij het opfrissen wil ik een mentos nemen en opeens krioelt het over mijn handen van kleine beestjes! Ik schrik me rot en begeef me al krijsend naar de badkamer om het af te wassen. Dit gaat gelukkig snel en na een grondige inspectie blijkt dat ze goedaardig zijn en niet bijten. Godzijdank had ik nog geen muntje in mijn mond gestopt! Het mentospakje in de vuilbak maar even later blijkt dat heel de zetel vol loopt van die kleine beestjes! Het is misschien een soort houtworm? We gaan geen tijd verspillen om hierover te denken, en vragen een andere kamer.
Deze werd ons zonder aarzelen aangeboden. Na een grondige inspectie van alle meubels, blijkt deze beestjesvrij en we kunnen weer verder. Om de spanning van zojuist weg te lachen gaan we een cocktail drinken in de Sky Lounge op de 25ste verdieping. Het was niet goedkoop in Thaise normen maar voor ons normale prijzen. Het mooie aan deze lounge is dat hij helemaal ronddraait! Het gaat zo traag dat je het bijna niet merkt, maar je uitzicht op de skyline van Bangkok blijft veranderen! Fantastisch!
We begeven ons naar buiten, het ziet er bewolkt uit, dus we denken eraan om nog een jas aan te trekken. Nee, zo werkt het hier dus niet, merken we als we buiten komen! Het is verschrikkelijk warm en drukkend. En daar staan we dan, als 2 verloren (grote blanke) schapen lijkt het wel, midden in Chinatown. We gaan wat rondwandelen. De indrukken zijn overweldigend. Het is druk druk druk! Geen toerist in mijlen te bekennen. Heel veel Thai en Chinezen die allemaal op de stoep zitten of lopen of eten. Onbekende walgelijke en heerlijke geuren komen op ons af. De uitlaatgassen maken het geurenspectrum helemaal compleet. Overal langs de weg staan kraampjes met eten, goederen en dingen waarvan we enkel maar kunnen vermoeden dat het eten is! Oversteken blijkt een waar videospelletje te zijn. Je moet naar alle kanten tegelijk kijken en er maar een beetje op gokken dat ze je niet gaan aanrijden. Oh ja, vergeten, ze rijden hier links! Bij de grote kruispunten hebben de stoplichten een ingenieus systeem: ze tellen af hoe lang je nog moet wachten voor het groen wordt.
In een lokaal supermarktje kopen we voor een totaal van 150 baht (3 euro) 3 grote flessen frisdrank, mentos (aangezien de beestjes de onze opgegeten hadden), 3 blikjes cola en een grote doos koekjes. We staan versteld van de prijzen! We lopen wat rond in een klein winkelcentrum waar we aangestaard worden alsof we van een andere planeet komen. Na de wandeling gaan we eten in het hotel omdat we niet direct iets zijn tegengekomen onderweg. We gaan naar het Chinees restaurant waar we het ons heerlijk laten smaken! Hierna kruipen we ons bed in om het slaaptekort in te halen.
