Na ons laatste traditioneel Frans ontbijt ( Brie en stokbrood) moeten we spijtig genoeg beginnen opruimen. Hoe wij er altijd in slagen om in slechts 3 dagen er een volledige puinhoop van te maken is mij een raadsel. Door een gebrek aan poetsmateriaal doen we er iets langer over dan verwacht. De controle wordt uitgevoerd door een typische Franse poetsmadame. Ze doet haar schoenen uit om het binnen niet vuiler te maken, maar we betwijfelen of haar bezwete vieze sokken dit kunnen verhelpen. Ze kijkt met veel gebrabbel de koelkast na. We kunnen eruit opmaken dat ze bedoelt dat we de stekker hadden moeten uittrekken. Tja, alsof we dat hadden moeten ruiken ofzo… Gebukt onder het bed roept ze het uit van: ‘peluches blablabla peluches blablabla,…’ Hmmm, tja, ze zal wel bedoelen dat er pluchkes onder het bed liggen zeker? We reageren met onze meest onschuldige blikken: ‘nous n’avons pas vus, oubliés?’ We hebben het er zeker niet vuiler achtergelaten dan toen we er in kwamen! Oké, dat getater hebben we even moeten doorstaan en we kunnen gelukkig vertrekken.

Er staat nog 1 kasteel op het programma. We bevinden ons in Chenonceau. De toeristenbussen worden uitgeladen en we wurmen ons tussen het volk. Het kasteel van Chenonceau behoort tot één van de mooiste die we al gezien hebben. Dit vrouwenbastion was bewoond door Diane de Poitiers, Cathérine de Medici, madame Pelouze, … Eenmaal binnen laten we ons verleiden door de gids in een digitale versie: de I-pod. Met dit hoog technisch vernuft slenteren we van zaal tot zaal luisterend naar een voice-a-like van Marlène de Wouters. Wanneer de spannende verhalen over minnaars, bedrog en passie in de 16e eeuw voorbij zijn, laten we de gids voor bekeken en vervolgen we onze eigen weg door het kasteel. Hierna nog iets eten en we gaan terug naar huis.

Tot in het Parijs loopt het allemaal lekker vlot, maar in de hoofdstad komen we tijdens piekuur in de gevreesde file te staan. Na 2 uur stapvoets rijden en zoeken naar de Eiffeltoren (uiteindelijk gespot in de verte) komen we bij de rand van de stad. We reppen ons naar het dichtstbijzijnde tankstation om het verlossende toilet te vinden! We bereiken hierna snel België en tegen de late avond zien we ons appartement al tegen de horizon verschijnen! Het was een geslaagd tussendoortje!

Beste lezer: als je dit reisverslag nuttig en/of interessant vond, kan je altijd even klikken op één van onze sponsors. We zullen u eeuwig dankbaar zijn! Als je commentaar of vragen hebt, wordt dit ten zeerste geapprecieerd en daarvoor kan je terecht op de contactpagina.