Vandaag vertrekken we naar Frankrijk om vier dagen te gaan genieten van onze welverdiende rust. De route is uitgeprint, het drinken staat in een koeltas en de boterhammen zijn gesmeerd: de autorit kan beginnen. België kennen we intussen wel, het is nu dus vooral uitkijken naar de Franse grens. Het heeft nog altijd wel iets, om langs de oude grensposten te rijden. Je verwacht dat er om de hoek een douanier te voorschijn springt om je koffer te controleren.

Eenmaal in Frankrijk ziet het landschap er toch weer helemaal anders uit. Hmm, heerlijk dat rijden in volle natuur: velden vol gele koolzaadplanten lachen ons zonnig toe, het gevoel van vrijheid overvalt ons. Na een uurtje over Franse wegen gereden te hebben, werd het voor ons tijd om een plekje te vinden voor onze picknick. Zalig, het echte vakantiegevoel overvalt ons, wanneer we aan een tafeltje onder de zon onze boterhammen opeten. Oké, genoeg lyrisch geleuter.

Uiteindelijk, na 6 uur gereden te hebben, kwamen we aan in Loches. Al vanaf het begin van het stadje zien we bordjes hangen met de naam van onze camping, “La Citadelle”, dus dat kon niet meer fout gaan. De eigenares van de camping was zeer vriendelijk, en alles was in orde. De comunicatie liep echter niet zoals verwacht. Wij praatten in het ‘Frans’, maar zij bleef brabbelen in het engels met een ‘Allo Allo’ accent. Onze Franse ‘opfriscursus’ zal dus nog even op zich laten wachten.

De bungalow had een kleine woonruimte, twee mini slaapkamers, een keukentje, een toilet, douche en een aangenaam terras.. De ruimte was groot genoeg voor ons, maar jammer genoeg te groot voor de kleine verwarming die aanwezig was. Na inspectie van ons stulpje, gingen we het dorp eens verkennen, want onze magen beginnen lichtjes te grommelen.

Het stadje ziet er op eerste zicht heel gezellig uit. Het is gebouwd rond een burcht, en de kleine steegjes leiden je langs rustieke winkeltjes en restaurantjes. De eerste paar restaurantjes die we tegenkomen, blijken echter nogal prijzig. De volgende zitten allemaal vol. We vinden uiteindelijk een plaatsje in een pannenkoeken/steak taverne. We zitten echter nog maar net, of we horen al langs alle kanten Nederlands. Tot zo ver het mengen in de lokale bevolking. Wanneer we beiden halfslapend boven ons bord hingen, besloten we om terug te gaan, en ons bed in te kruipen.