Eigenlijk wilden we vandaag richting Miami vertrekken om de hele baywatch 'scene' te gaan bekijken. Maar we hadden het zo hard naar onze zin in Orlando dat we dit toch liever nog een dagje verlengden! Bij dezelfde ‘legale’ ticketbooth van eergisteren kochten we dit keer ticketjes voor de Universal Studio’s. Dit park bestaat uit de originele ‘Universal Studio’s’ en het ‘Island of Adventure’.
We arriveren ’s middags (eerst uitslapen natuurlijk) in het avontureneiland. Dit is een relatief nieuw pretpark met state of the art attracties. Omdat we niet zo een rondslinger, ‘wordt misselijk voor de kick’-rollercoaster mensen zijn, laten we mega-attracties als De Hulk en Spiderman aan ons voorbijgaan. Maar er is genoeg ander aanbod!
We starten in de draaimolen! Dr. Suess is een Amerikaanse schrijver van kinderboeken wiens fantasie geen grenzen kent. Dit wordt al snel duidelijk door het roze, fleurige landschap waarin we terecht zijn gekomen. Het is allemaal naar Amerikaanse normen tot in de puntjes uitgewerkt en geen enkel detail is over het hoofd gezien.
The Cat in the hat, waar je in bakjes door die wereld rondtolt, vinden we niet zo speciaal. Laten we zeggen dat de film ongeveer van hetzelfde niveau is... In The Lost continent berijden we de eenhoorntreintjes die een beetje aan onze verwachtingen van spectaculairheid voldoen. Jurassic Park is weer een topper van jewelste! Je waant je volledig in de film en voor je het weet ontsnap je aan de bek van een Tyrannosaurus Rex en de klauwen van de raptors. Om dan je ontsnappingstocht te beëindigen met een ‘big splash’.
Over Big Splashes gesproken: de volgende rit gaf ons de waarschuwing: "Beware! You won’t get wet, you will get soaked!" Hmm, met mijn witte linnen broek kan dit misschien wat moeilijke gevolgen met zich meebrengen. De oplossing vinden we echter in het nabijgelegen winkeltje waar ze waterdichte tafellakens met een kap (poncho’s dus) verkopen. Na dit glamoureuze kledingstuk om mij heen geslagen te hebben, bestijgen we de 'dudley do right ripsaw falls'. Deze cartooneske rit brengt onze boomstam op een bepaald moment bij een vervaarlijk uitziende brede waterstraal recht boven ons hoofd. Zoals in Europa, verwacht je dat die net op het laatste moment verdwijnt... NIET dus! Hierna worden we in de diepte gedropt (het voelt net als een 90 gradenhoek) en worden we inderdaad nog zeiknatter dan zeiknat! En alsof dat nog niet genoeg is, hebben de andere bezoekers de mogelijkheid om er nog een schepje (water) bovenop te doen. Met waterpistolen langs de kant word je voor 60 cent beschoten. Absoluut zeker de beste waterride ooit!
Helaas begint het nu lichtjes te regenen. Droog worden zit er niet in! Dus we besluiten om naar Universal Studio’s park te gaan en wat binnenattracties te bezoeken. Het wordt tijd om wat Aliens uit te schakelen en we beschieten met laserpistolen al het buitenaards scum in Men In Black. Jimmy Neutron is dan weer een simulator waar we helaas misselijk uitkomen. Ge zijt ervoor of ge zijt er niet voor! Als laatste bezoeken we Shrek 3D. De beste 3D show die we ooit gezien hebben. Vermits mijn sandalen door al die nattigheid nu gereduceerd zijn tot doorweekte vodden, besluiten we om het dagje pretpark af te sluiten.
De avond is nog jong dus we gaan naar een dinnershow! Onze keuze valt op het ‘Pirates Dinner Adventure’. Helaas, dit was de foute keuze... Allereerst word je samengepropt met leuke Amerikaanse families met hun nog leukere lawaaierige kinderen in een grote wachtzaal. Dit is duidelijk een manoeuvre om je genoeg tijd te gunnen om in de omliggende winkeltjes allerlei piratenspullen te kopen uit verveling. De show begint dan eindelijk en oh nee... het is zeer interactief!! Wanneer de prinses gekidnapt wordt, vragen de presentatoren de hulp van stoere grote kerels. En ai, daar begint de miserie, want wij staan op de eerste rij en Alain wordt er uit gepikt. Na alweer een hele tijd wachten mag hij de cancan gaan dansen en nog van dat leuks. Gelukkig weet hij weg te glippen en blijven we gespaard van enige verdere vernedering.
Eens binnen zaten we in een soort van arena met in het midden een groot piratenschip. Het eten werd opgediend terwijl de show verderging. Tijdens het proberen door te slikken van de aardappelen moesten we omhoogspringen en juichen. Echt goede vertering en rustig eten kwam er dus niet aan te pas. Achteraf gezien was zo een dinnershow niet aan ons besteed. Het was allemaal iets te kinderachtig en het principe van eten en interactief toneel kijken was niet zo praktisch. Maar we vertrekken moe en voldaan terug naar onze hotelkamer voor een laatste sessie van Amerikaanse TV voor het slapengaan.
