We staan op en moeten helaas onze koffers pakken. Andere stukjes van Florida staan te popelen om ons te ontvangen! (zoiets toch) Maar we beginnen onze doortocht prachtig met een bezoekje aan Hollywood Beach. Fantastisch gewoonweg: wuivende palmbomen, een mooi wit strand, lekker rustig, een paar meeuwen en een schitterende oceaan. De zon schijnt ons toe en het water is zalig! Na een uurtje dobberen en liggen, genieten we van ons ontbijt met uitzicht op de zee. Voor mij de "healthy" dish (ei, yoghurt, fruit, toast,...) en voor Alain nog maar eens ei, worst enzovoort... maar ditmaal in éénvoud.
Helemaal opgedroogd springen we in de auto en beginnen aan onze road adventure op weg naar het westen. Tampa is onze bestemming. We volgen allereerst de A1A richting noorden. Dit is een rustige route die ons leidt langs onverwacht grote mansions van de rijke bevolking van Fort Lauderdale tot Palm Beach. Amai, wat een kasten is het enige dat in onze gedachten opkomt.
Al snel is het middag en wordt het hoog tijd om westwaarts te trekken. De weg is lang en omgeven door niets dan moerassen. Af en toe kom je een paar auto’s tegen en overreden gordeldieren. Een eng gevoel bekruipt ons bijna. Ondertussen is het reeds 15.00 uur in de namiddag en we beginnen te twijfelen of we het nog gaan halen. Auto aan de kant en eens goed nadenken wat we nu het beste doen. Onze conclusie is om de westkust voor zich te laten vermits we daar toch slechts één dag gingen doorbrengen en verder noordwaarts te rijden. We maken een tussenstop in Fort Pierce om te overnachten en de volgende dag zullen we direct naar Saint Augustine rijden.
Fort Pierce geeft ons niet zo een gezellige indruk. Maar we moeten slapen en dus maken we een keuze uit een paar motels langs de weg die er allemaal even luguber uitzien. We stoppen dan maar bij het Colonial Motel omdat we er mensen gezellig zien buitenzitten. Als er nog mensen verblijven zal het toch wel fatsoenlijk zijn? Haha, werden we daar even door verrast. Voor 40 dollar tax included kregen we een kamer aangewezen die er op het eerste zicht wel oké uitzag... Niet dus! Het was allemaal vies en hoewel we allebei dringend een douche nodig hadden na een hele dag rijden, hebben we dit toch maar vermeden omdat we er waarschijnlijk niet properder onderuit zouden komen. We eten bij de pizzahut die er langs buiten vrij gezellig uitziet maar eenmaal binnen worden we door een echte 'yankee' waitress, die duidelijk snipverkouden was (niet zo smakelijk voor iemand die je eten moet bezorgen), bediend. Overkookte pasta en een minipizza. Oké, naar Fort Pierce komen we nooit meer terug, dat was duidelijk! We gaan slapen tussen lakens met sigarettenbrandplekken in... We zouden nog redelijk geslapen hebben als onze buurman niet heel de nacht het shoppingkanaal uiterst luid op had staan. Maar gaan klagen doen we niet, wie weet wat voor American Psycho er in de kamer schuilt. Hmm, we hebben misschien iets te veel Hollywoodfilms gekeken. Jongens wat een nacht, we vertrekken de volgende ochtend snel naar Saint Augustine, op zoek naar betere oorden.
