Om 7 uur worden we wakker. Joepie, onze eerste echte dag in Amerika! We beginnen met het zoeken naar onze rugzak. Het eerste telefoontje naar Avis brengt verlossing: ze hebben hem gevonden. Maar voor we hem gaan halen eerst ontbijt! Een typisch Amerikaanse ‘breakfast place’ wordt ons aanbevolen. Daar worden we op onze wenken bediend door een uiterst vriendelijke waitress. Na lang zoeken heb ik iets gevonden op het menu dat me aanstaat: French Toast. Het klinkt het meest neutraal en minst vettige op het menu. Achteraf blijkt tot mijn groot genoegen dat het wentelteefjes zijn, hmmm, heerlijk! Alain trakteert zichzelf op iets meer inlands eten: een 222 dwz 2 eieren, 2 worstjes, 2 pannenkoeken en nog van dat smakelijks.
Met ons buikje volgegeten gaan we onze rugzak halen en vervolgen we onze weg naar de 'Swap Shop' in Fort Lauderdale. Dit is een gigantische vlooienmarkt met allerlei leuks om te kopen. Indrukwekkend maar helaas zijn we nog niet in zo een shopping-mood en vertrekken we al gauw naar het Museum of Discovery & Science. Op de parking komen we het meest vreemde betaalsysteem tegen. Je moet 2 dollar in een gleufje steken (munten of briefjes maakt niet uit) en dan kan je er een hele dag blijven staan. Je krijgt dus geen ticketje en het kan goed zijn dat er al 20 dollar in het gleufje zit zonder dat je het weet. In het museum kan je al spelenderwijs allerlei natuurfenomenen ontdekken. Dit was zeker de moeite. Inbegrepen in de toegangsprijs zat ook een imax-film: "Roar: Lions of the Kalahari". De film was verschrikkelijk mooi (een beetje de ‘lion king’ in het echt) en door het grote scherm leek het alsof de leeuwin je elk moment kon bespringen. Gelukkig gebeurde dit niet en we kwamen levend buiten.
Terug in Hollywood bestellen we vanavond chinees. Twee schotels zijn hier echter iets (lees veel) meer dan we thuis gewoon zijn. We laten dan ook driekwart staan en concentreren ons op het fenomeen TV in Amerika. Jezus, wat een gedoe allemaal! Niets anders dan reclame voor advocaten en geneesmiddelen. De hele bijsluiter van een medicijn moet getoond worden binnen de reclametijd. De programma’s zijn een sensatie op zich en houden ons gekluisterd aan het scherm voor de avond zoals het echte Amerikanen betamen!
