Op het onmenselijke uur 5.30 worden we wakker aan de andere kant van de Oceaan: San Francisco! Het is nog steeds donker buiten en we zijn behoorlijk in de war door de uurverschillen. Toch nog maar even proberen te rusten en een eerste glimp op te vangen van het immer interessante fenomeen der Amerikaanse tv.

Tegen 8 uur halen we Nancy op en vertrekken we richting Pier 33, waar de ferry naar Alcatraz aanmeert. De bekende bakkerij Boudin’s Bakery staat in voor ons ontbijt met een fruitsapje en enorm chocoladebroodje. Met moeite weerstaan we de lokroep van de wereldberoemde blaffende zeeleeuwen van Pier 39 en we zetten onze weg verder naar de ferry.

Omdat er slechts één officiële maatschappij mag aanmeren op het eiland Alcatraz en de tickets vaak uitverkocht zijn, hadden we onze ‘early bird’ tour (9u00) al een hele tijd geleden aangekocht. Deze morgen was er echter geen sprake van een uitverkochte boot, maar de ochtendtour is een absolute aanrader omdat je over een zee van ruimte beschikt en het pas tegen 11 uur, wanneer we al bijna rond zijn, druk begint te worden op het eiland.

Na een boottocht van 15 minuten (met excellent uitzicht op de stad) arriveren we op Alcatraz, ooit één van de zwaarst beveiligde gevangenissen van Amerika. We maken gebruik van de audiotour en dat is de moeite! De gevangenis bevat nog steeds de grimmige sfeer van hoe het toen was en de audiotour (de Engelse versie) draagt daar, door de ontluisterende getuigenissen van echte ex-gevangenen en bewakers, gretig aan bij. Door het handige nummeringsysteem en pauzemogelijkheden is de tour zeer duidelijk en geraak je de weg niet kwijt. Een indrukwekkendere start van de vakantie konden we niet wensen. Rond 11u30 hebben we bijna alles gezien en is het tijd om de zeeleeuwen te bezoeken.

De meest toeristische plaats van San Francisco is Fisherman’s Wharf op Pier 39. We eten wat in één van de kleurige restaurantjes, bezoeken winkeltjes vol nutteloze producten en staren naar die wonderlijke, luidruchtige zeeleeuwen. Na een kleine rustpauze in het hotel gaan we op zoek naar een goedkopere parking. Deze vinden we in Mason Street voor 25$ per dag. We verkennen vanaf hier de meer westelijke kant van het toeristisch centrum en komen terecht bij het Cable Car turning point aan het Ghirardelli plein waar de rij wachtenden ellenlang is. Een ritje op zo’n Cable Car staat niet zo hoog op ons lijstje dus we gaan rustig verder naar Cannery Wharf. Hier is niet zo veel te doen en we belanden automatisch weer langs de kade richting Fisherman’s Wharf.

Achter de vele visrestaurants ontdekken we het verdoken Mechanics Museum. De toegang tot deze grote hal vol ouderwetse kermisautomaten is gratis. Elk apparaat vereist enkel een muntje van 25 cent. De excentrieke sfeer uit de tv-serie Carnivale is niet ver weg wanneer we onze hand laten lezen door de mechanische Zultan, een vooroorlogse voetmassage doorstaan en een ‘X-rated’ filmpje bekijken uit de jaren 30.

Een uitgebreidere blik op onze ontbijtplek Boudin’s Bakery is ook de moeite. Doorheen de grote vitrines kan je het bakproces van de bakkers tot in de details volgen. En via een elektronisch kabelbaansysteem aan het plafond vliegen mandjes met brood doorheen de eetplaats, de winkel en de bakkerij.

We eten vanavond in het Rainforest Café en slaan de waarschuwing van de bediende “But look out… it’s a jungle out there!” moedig in de wind. Hij sprak echter de waarheid zien we in deze 3 verdiepingen tellende indrukwekkende jungle vol apen, olifanten en aquariums. Het eten was helaas niet zo spectaculair als het decor, maar we gaan tevreden naar het hotel voor de nacht.