9u40: De taxichauffeur merkt onze bedenkelijke gezichten op en vraagt of we zeker onze tandenborstel en ondergoed bijhebben. Check & dubbelcheck. Het vertrek was nogal haastig maar zo gaat dat meestal bij een onvergetelijke reis. Op het station ontmoeten we m’n zus Nancy en gepakt en gezakt vliegen we vandaag met z’n drieën naar de Westkust van Amerika.

Binnen een kwartiertje is onze trein in Zaventem gearriveerd en na een licht ontbijt vertrekt onze eerste vlucht met British Airways richting Londen. Voor onze aansluitende vlucht naar San Francisco heeft het online inchecken (24 uur op voorhand) zijn vruchten afgeworpen. We hebben zonder twijfel de beste plaatsen in economy: geen zetels vóór ons en dus genoeg ruimte om de benen te strekken. Het inflight entertainment van British Airways is trouwens uitstekend. Een ruime keuze aan recente films, series, muziek en zelfs luisterboeken, die je naar eigen wens kan starten, pauzeren, door- en terugspoelen. We hadden tijd genoeg om hier grondig gebruik van te maken want pas na een lange 12 uur vliegen, landen we in San Francisco. Locale tijd: 17u30, tijd in België: 4u30 in de ochtend.

We doorstaan gelukkig een milde douanecontrole en kunnen snel verder op de futuristische Airtrain richting het autoverhuurcenter. Terwijl Nancy en ik bekaf bij de koffers wachten, geraakt Alain betrokken in een woordenwisseling met de onvriendelijke dame van Alamo. We hadden een type Equinox geboekt via de Duitse website UsaReisen. Deze mid-size SUV zou ons zeker voldoende ruimte bieden om met z’n drieën comfortabel door de States te reizen, vergezeld van 3 koffers. De Alamo dame dacht hier echter anders over en drong nogal hard aan op een upgrade. Voor slechts 120$ per week zouden we een echte SUV boeken, want, zo garandeerde ze ons, de koffers zouden zeker niet passen.

Alain had na de ellenlange vlucht nog genoeg ruggengraat over om aan de druk te weerstaan, en we bleven gewoon bij onze reservatie. Gelukkig maar, want in de parkeergarage blijken er helemaal geen mid-size wagens aanwezig en hebben we de keuze uit een tiental glinsterende gigantische full-size SUV’s. We kiezen voor een Pontiac Torrent met lederen bekleding en genoeg ruimte om 5 koffers in op te bergen. Nu op naar het hotel.

De rit naar het centrum van San Francisco verliep vrij vlot en onze Tomtom (die we in België al voorzien hadden van een Amerikaanse kaart) deed zijn werk. Via het fantastische biedsysteem van Priceline (voor uitleg zie AllesAmerika) hadden we de Holiday Inn Fisherman’s Wharf voor 3 nachten geboekt. Omdat we te moe zijn voor de zoektocht naar een goedkope parking, betalen we voor één nacht de uitzinnig dure prijs van 43$ voor de hotelparking.

De eerste kamer die we toegewezen kregen, bevond zich op het gelijkvloers aan een drukke straatkant en in een gang waar grote airco’s een vreemde machinegeur nalieten. Maar snel naar de balie voor een wissel en een kwartiertje later zaten we een verdieping hoger zonder vreemde geuren en uitzicht op de binnenplaats. Of deze wissel de juiste keuze was, zal achteraf nog blijken, maar voorlopig zijn we blij…

We eten nog een koekje uit de Starbucks en beginnen aan een oh, zo dringende nachtrust.